Przychodzi taki dzień, którego się nie spodziewasz i wcale nie chcesz się z nim witać. 1 Maja 2021 zachorowałem na Covid, tydzień przed ceremonią Dominiki i Konrada. Pierwszy raz od 15 lat coś zatrzymało mnie przed zrobieniem zdjęć, a ja musiałem wykonać najtrudniejszy telefon w moim życiu…

To był dziwny czas, w którym spotkania ograniczały się do grona domowników, a wydarzenia mogły być organizowane do zaledwie 5 osób. Nic dziwnego, że wiele par przeniosło swoje śluby na inny terminy, ale nie oni. Wyznaczona data była szczególna w ich sercach, dlatego postanowili pobrać się niezależnie od okoliczności. Wiedzieli, że mogą być ograniczenia, że goście nie dopiszą, nie będzie imprezy weselnej, ale decyzja została podjęta. Gratuluję osobą, które jeżeli coś postanowią to tak robią. Ponad wszystkie przeciwności, 7 maja 2021 wypowiedzieli sakramentalne tak, przed obliczem boga. Miłość zostaje na zawsze, a na świętowanie wśród przyjaciół i znajomych przyjdzie jeszcze czas.

Obiecałem sobie, że wynagrodzę brak mojej obecności na ceremonii niesamowitą sesją, którą będą wspominać do końca życia. Czy mi się udało? Zobacz, co napisała Dominika po zakończonych zdjęciach: